Voorbeschouwing EK: Doet Rusland de roem van de Sovjet-Unie herleven?

Het Russische voetbal zit duidelijk in de lift. Zenit Sint-Petersburg heeft zeer overtuigend de UEFA Cup finale gehaald, door onder meer met 4-0 van Bayern München te winnen. De ploeg van Dick Advocaat zal de tweede UEFA Cup van het Russische voetbal proberen te bemachtigen, aangezien CSKA Moskou enkele jaren geleden al de beker wist te winnen. De clubs zijn niet alleen succesvol, ook het nationale team wist te imponeren. In een poule met Engeland en Kroatië werd de tweede plaats behaald, waardoor Rusland op het EK te bewonderen zal zijn. Dit is ten koste van het Engelse team, dat achter de TV het evenement zal moeten volgen.

Selectie
De Russische selectie valt vooral op door de vele namen, die bij voetballiefhebbers niet altijd even bekend zijn. Vrijwel alle spelers zijn afkomstig uit de Russische competitie, en dan met name van de topclubs CSKA Moskou en FC Zenit Sint Petersburg. Alleen Marat Izmailov staat in het buitenland onder contract; hij speelt voor Sporting Lissabon.

Rusland staat traditioneel bekend door de zeer goede conditie van de spelers en de gedisciplineerde speelwijze. De laatste jaren is er echter steeds meer voetbal in de Russische ploeg gekomen, en dat proces heeft de Nederlandse trainer Guus Hiddink alleen nog maar versterkt. Mede daarom wist de Russische ploeg verrassend Engeland uit te schakelen op de weg richting de eindronde.

In the spotlight: Igor Akinfeev
Eigenlijk had bij “In the spotlight” beter de naam van Andrei Arshavin kunnen staan. De begaafde middenvelder en aanvoerder van de Russische ploeg is echter de eerste twee duels op de eindronde van het EK geschorst door een rode kaart. Onlangs liet Guus Hiddink hem dan ook al buiten de selectie voor een oefenduel, en de vraag is dan ook of hij op het EK een belangrijke rol zal gaan spelen. De jonge Izmailov van Sporting Lissabon werd al opgeroepen en wordt als zijn mogelijke vervanger gezien.

Doelman Igor Akinfeev is echter ook van veel belang voor het Russische team. De goalie, die momenteel onder contract staat bij CSKA Moskou, speelde inmiddels zeventien interlands. Op zijn leeftijd van 22 is dat een hele prestatie. Sinds 2003 verdedigt Akinfeev het doel van CSKA Moskou, nadat hij daar op zeventienjarige leeftijd debuteerde. In zijn eerste seizoen kwam hij meteen tot dertien duels, waarin hij ook twee maal doel wist te treffen.

In zijn eerste seizoen won Akinfeev direct de titel in de hoofdstad van Rusland. Zijn goede spel ging overigens ook niet aan de bondscoach onopgemerkt voorbij, want op achttienjarige leeftijd mocht hij ook al debuteren in het nationale team van Rusland. Hoewel Akinfeev in zijn tweede seizoen veel speelde, wist CSKA niet succesvol zijn titel te verdedigen. Dit werd echter in het seizoen 2004/2005 meer dan goed gemaakt: de titel werd veroverd (in het seizoen van 2005), maar de kroon op het werk werd gevormd door de winst van de UEFA Cup.

In het seizoen van 2007 (in Rusland valt de competitie gelijk met het jaar) liep Akinfeev een zware knieblessure op. Inmiddels is hij echter weer volledig hersteld en in het seizoen van 2008 heeft hij zijn plaats onder de lat van CSKA Moskou heroverd. Op het EK zal hij de Russische eer hoog moeten houden onder de lat, maar Rusland gaat ook in de toekomst nog veel plezier beleven aan deze jonge, zeer talentvolle doelman, die in het bovenstaande filmpje zijn kwaliteiten toont.

Bondscoach
De bondscoach van het Russische team is zoals de meeste Nederlandse voetbalfans wel zullen weten Guus Hiddink. Hiddink, die zelf ook een verleden heeft als profvoetballer, behaalde echter zijn meeste roem met zijn internationale trainerscarrière. Zijn roemruchte loopbaan voerde hem langs grote clubs en enkele bondscoachschappen. Met zijn PSV wist hij bovendien zeer veel successen te behalen in de Champions League, een toernooi waarin de Eindhovenaren voor de komst van Hiddink nooit potten konden breken.

Hiddink begon zijn loopbaan als coach van De Graafschap, waarna hij bij PSV assistent en hoofdtrainer was. Hier won hij in 1988 de Europa Cup I. Fenerbahce en Valencia volgden vervolgens voor de Nederlander, die tussen 1994 en 1998 bondscoach van Nederland was. Een halve finale op het WK van 1998, die werd verloren door strafschoppen, vormde de anticlimax van de loopbaan van Hiddink als bondscoach van Nederland. 

Via de meest roemruchte club van de wereld, Real Madrid, en een uitstapje naar Real Betis vertrekt Hiddink in 2000 naar Zuid-Korea, waar hij bondscoach wordt. Zuid-Korea, gastheer van het WK van 2002, verrast op de eindronde en de ploeg weet onder leiding van Hiddink en onder de vleugels van het zeer enthousiaste publiek de halve finale te bereiken. Na het WK keert Hiddink terug naar Nederland, waar hij terugkeert bij PSV. Deze ploeg heeft hij vier seizoenen onder zijn hoede. 

In 2006 wist Hiddink zich nog te plaatsen met Australië voor het WK, en hij wist zelfs met zijn ploeg de poulefase te overleven. Een Italiaanse schwalbe maakte een einde aan de droom van Hiddink en zijn ploeg. Dit weerhield Hiddink er niet van om in 2007 de oeuvreprijs van de KNVB te krijgen: hij is hierin de derde coach, na grootheden Rinus Michels en Johan Cruijff. Deze zomer kan Hiddink de droom van een eindronde echter opnieuw beleven met Rusland op het EK in de Alpenlanden.

Historie
Rusland heeft een grote historie als het gaat om voetbal tijdens eindrondes, al is deze historie vooral geschreven door de Sovjet-Unie. Sinds de val van de Sovjet-Unie aan het einde van de jaren ’80 wist Rusland zich wel zo nu en dan te kwalificeren (het land was actief tijdens de WK’s van 1994 en 2002 en tijdens de EK’s van 1992, 1996 en 2004), maar verder dan een optreden in de eerste ronde kwam het land niet.

De Sovjet-Unie deed tot 1954 niet mee met het WK voetbal. Daarna kwalificeerde het land zich vier maal op rij, met drie plaatsen in de kwartfinale als uitkomst. Na twee keren niet te hebben meegedaan wist het land zich in 1982, 1986 en 1990 te kwalificeren voor de eindronde van het WK, maar met twee plaatsen in de tweede ronde en één uitschakeling in de eerste ronde wist het land weinig roem te vergaren.

Op de EK’s was de Sovjet-Unie een stuk succesvoller. De eerste deelname in 1960 resulteerde meteen in de eindzege van het EK. Dit is de enige keer dat de Sovjet-Unie/Rusland een eindronde van een landentoernooi wist te winnen. In 1964, 1972 en 1988 was de Sovjet-Unie verliezend finalist, in 1988 tegen Nederland. 1988 was meteen het laatste jaar waarin de Sovjet-Unie van zich liet horen op een eindronde. Voor het EK van dit jaar ziet het er voor Rusland uit als een moeilijk verhaal, maar wellicht dat Guus Hiddink zijn ploeg weer naar een hoger niveau kan krijgen zodat Rusland toch weet te verrassen en de successen van de Sovjet-Unie kan doen herleven.

Kwalificatie
Voor Rusland verliep de kwalificatiereeks als één aaneenschakeling van spannende momenten en hoogtepunten. De ploeg had twee speelrondes voor het einde van de kwalificatiereeks een ticket voor het EK in eigen hand. Een zege in Israël tegen Israël volstond om het EK te bereiken. De ploeg van Guus Hiddink bezweek echter onder de druk en ging met 2-1 onderuit.

Voor Rusland betekende die wedstrijd de laatste wedstrijd uit de race. De Engelsen moesten echter nog een duel afwerken tegen Kroatië. Een zege of een gelijkspel volstond voor Engeland om een ticket naar Oostenrijk en Zwitserland te behalen. Een dramatische 2-3 nederlaag tegen groepswinnaar Kroatië betekende echter een einde voor de EK-droom van de eilandploeg, maar een wonder voor de Russische ploeg die zich met dit resultaat wist te plaatsen voor de eindronde.