Rusland: ‘We zijn kampioenen!’

De Russen zijn apetrots op hun eerste Songfestivaloverwinning. ‘We zijn in de winning mood’, luidt het in Europa’s grootste land na de overwinning van Zenith Sint-Petersburg in de UEFA-Cup en de gouden medaille van het nationale ijshockeyteam op het WK. Premier Poetin en president Medvedev hebben Dima Bilan al hoogst persoonlijk gefeliciteerd. In de Kaukasus zal een straat naar de Russische songfestivalwinnaar worden genoemd.

Rusland reageert erg enthousiast op de zege van Dima Bilan in het Eurovisiesongfestival. “De zoveelste triomf voor ons land”, zei premier Poetin. 
Rusland heeft het gevoel dat het weer helemaal meetelt in Europa en de wereld. 
De Songfestivalzege volgt op het succes van voetbalclub Zenith Sint-Petersburg in de Uefabeker en de gouden medaille van het nationale ijshockeyteam op het WK.

“En we organiseren ook de Olympische Winterspelen”, bracht Dima Bilan zelf nog in herinnering op de persconferentie na zijn overwinning. Op die persconferentie bracht hij trouwens de Russische versie van zijn winnende ballade.

‘Songfestival wordt organisatie van het hoogste niveau’
Volgend jaar komt dus ook het Eurovisiesongfestival naar Rusland. “Het wordt een organisatie op het hoogste niveau”, beloofde president Medvedev al. Medvedev was er ook snel bij om Dima Bilan telefonisch te feliciteren met zijn zege.

Een staatszaak
De commotie die in Rusland is ontstaan na de zege van Dima Bilan bewijst andermaal hoezeer het Songfestival een staatszaak is geworden voor de landen van het voormalige Oostblok. Tevens is het – zoals wel vaker – één van de elementen die bijdraagt in de opmars van een land dat in de winning mood verkeert. Eerder bleek dat ook bij Griekenland, Oekraïne en zelfs destijds in België, dat in hetzelfde jaar een onverwacht knappe prestatie op het WK voetbal neerzette.

Rusland met China tegen raketschild

In een veelzeggend gebaar aan het Westen heeft de Russische president Dmitri Medvedev tijdens zijn eerste buitenlandse bezoek samen met China een verklaring ondertekend waarin de twee landen zich uitspreken tegen het Amerikaanse raketschild en het ‘meten met dubbele maatstaven’ inzake mensenrechten.

Zowel Medvedev als de Chinese president Hu onderstreepten het symbolische belang van Medvedevs eerste reisdoel. In 2000 had zijn voorganger Poetin nog Groot-Brittannië als eerste land bezocht om aan te kondigen dat hij nauwere banden met het Westen zocht.

De afgelopen jaren zijn China en Rusland in elkaars armen gedreven door hun wederzijdse verzet tegen Amerikaanse dominantie, de wens de handelsrelaties op te krikken en hun afkeer van westerse stokpaardjes als democratiebevordering. Ze richtten onder meer de Shanghai Cooperation Organisation op, een club die verder de Centraal-Aziatische landen herbergt en die de afgelopen jaren, ook een militaire component kreeg.

In hun gezamenlijke verklaring stelden Hu en Medvedev dat ‘beide zijden geloven in de universele aard van het beginsel van respect voor mensenrechten, maar geloven dat elke staat het recht heeft deze te bevorderen en te beschermen op een manier die recht doet aan zijn specifieke karakter en eigenschappen’. China en Rusland tonen doorgaans veel begrip voor de wijze waarop de ander zijn opstandige provincies (Tsjetsjenië, Tibet) tot de orde maant.

Door als eerste naar China te reizen geeft Medvedev het signaal af dat Rusland politiek noch economisch geketend is aan het Westen. Economisch gezien is de wens hier de vader van de gedachte omdat Ruslands energie-infrastructuur bijna uitsluitend op Europa is gericht en de pijpleidingen naar China nog aangelegd moeten worden. De politieke eensgezindheid verhult niet dat beide landen ook scherp concurreren om de toegang tot de Centraal-Aziatische energievoorraden.

Bovendien sluimert in Rusland nog altijd de angst dat China te machtig wordt en dat zijn economische expansiedrang ook de Russische belangen kan schaden.

Rusland verdringt arm “Marx&Lenin-verleden” met bouw luxueuze winkelcentra

Rusland opent dit jaar tweemaal meer winkels dan eender welk ander Europees land en dit terwijl Europa nog nooit zoveel shoppingcentra opende als vandaag. In Moskou staat nog  vóór 2010 de opening van 38 nieuwe winkelcentra geprogrammeerd. Verwonderlijk is dat niet, want de Russische hoofdstad is het verzamelpunt geworden van de nieuwe Russische, joodse en andere miljardairs die fortuin maken in de olie- en petroleumindustrie. Wat wel opvalt is dat ook steeds meer winkelcentra in afgelegen steden en provincies worden geopend, in plaatsen die in de beginjaren van het bolsjevisme onder leiding van Lenin en Trotsky (Bronstein) enkel gekenmerkt werden door absolute armoede. Zo opende Ikea onlangs een winkel in het Siberische Novosibirsk. Daar verwachten de Zweedse meubelmaker en het nabijgelegen shopping center alleen in 2008 al zo\’n 12 miljoen bezoekers over de vloer te krijgen. Aannemers richten zich voortaan vooral ook op de 12 Russische provincies met meer dan 1 miljoen inwoners.

Volgens vastgoedmakelaar Cushman Wakefield zullen Russische aannemers in de laatste zes maanden van vorig jaar en in de 12 maanden van dit jaar in totaal niet minder dan 49 miljoen vierkante meter aan nieuwe winkels en shoppingcentra openen. Dat is tweemaal meer dan wat Polen op het programma heeft staan en dat land is de absolute nummer één qua commerciële winkelruimte in Europa.

Rusland ontkent aanspraak te maken op noordpool

Het plaatsen van de Russische vlag onder de noordpool betekent niet dat Rusland aanspraak maakt op het poolgebied. Rusland zal in het gebied het internationaal recht respecteren, heeft de Russische minister van buitenlandse zaken Sergej Lavrov vandaag gezegd. 

De Russische vlag werd begin augustus verpakt in een capsule op de zeebodem geplaatst door een Russische wetenschappelijke expeditie. Het gebaar werd gezien als een teken dat Rusland aanspraak maakt op het gebied, waar enorme gas- en oliereserves worden vermoed. 

Lavrov zei dat het ging om een stunt, te vergelijken met het plaatsen van de Amerikaanse vlag op de maan in 1969. De Russische minister was onderweg naar Groenland voor een bijeenkomst over soevereiniteitskwesties in het noordpoolgebied. Hij deed zijn uitlatingen tijdens een tussenstop in Denemarken.

Tsaar Nicolaas II

 

Advocaat steekt Uefa Cup de lucht in met Zenit

Drie jaar na CSKA Moskou is het Russische voetbal opnieuw aan het feest in Europa. Nu gaat de Uefa Cup naar Zenit Sint-Petersburg, de ploeg van de Nederlandse coach Dick Advocaat. In een weinig zinderende finale haalden de Russen het van de Glasgow Rangers, van wie we nog altijd afvragen hoe die in de finale zijn gesukkeld. In Manchester toonden vooral de fans van de Rangers zich, want de elf van Walter Smith kwamen veel tekort om een goed geolied Zenit pijn te doen. Na de pauze sloegen de Russen toe via Denisov en Zyrianov, waardoor ze na de scalp van Villarreal, Marseille, Bayer Leverkusen en Bayern München ook die van de Rangers hebben. Voor Advocaat de kroon op zijn Russische werk, na eerder de titel. Straks kan de 60-jarige Hagenees nog de Champions League in.

Ultraverdedigende Rangers
De Belgen zaten in het City of Manchester Stadium in de tribune: Buffel was niet geselecteerd, Lombaerts nog in de lappenmand. De finale tussen Zenit en de Rangers zal ook bij hen echter niet lang blijven hangen. Met hun ultraverdedigende tactiek fnuikten de Rangers lang enig spektakel, zeker omdat Zenit te lang te traag voetbalde. Ironisch genoeg was het toen de Schotten eindelijk wat aanstalten richting de goal van Malafeev maakten, dat ze de 1-0 om de oren kregen. Denisov vond in Arshavin het ideale afspeelpunt en rondde in de korte hoek af. Op een goeie kans voor de ingevallen Novo na, kwamen de Schotten nooit dicht bij een gelijkmaker. Integendeel: na een snelle combinatie had Zyrianov na voorbereidend werk van weer Arshavin en de Turk Tekke maar in te tikken. Tekke was de vervanger van de geschorste spits Pogrebnyak, die in de vorige rondes veel indruk maakte. 

Gevaarlijke Arshavin
Met een voet in beide goals en al het Russische gevaar haalde goudhaantje Arshavin zo alsnog zijn gram. Daarvoor had hij de beste kansen voor Zenit de nek omgewrongen, waarbij hij het vooral op het uur -toen hij doelman Alexander al gedribbeld had- veel te mooi wou doen. De Rangers kunnen als excuus indienen dat ze de laatste weken een veel te zwaar programma hebben, maar niet dat Darcheville te lang alleen voorin aan zijn lot overgelaten werd. Voor Walter Smith is het nu alle hens aan dek om de titel in de Schotse Premier League alsnog binnen te halen. Ondanks de exits van Werder Bremen en Fiorentina was de finale de match te veel voor de protestantse trots uit Glasgow. Net Dick Advocaat, de ex-coach van de Rangers, viert in Manchester ongetwijfeld een van de grootste triomfen uit zijn rijke carrière.

“In Brussel is het gevaarlijker dan in Moskou”

De Russische diplomaten klagen over de onveiligheid in de Vlaamse hoofdstad. Ze pikken het niet dat de jongste maanden zes van hun vrouwen in Brussel werden overvallen. Binnenlandminister Patrick Dewael knoopt een gesprek aan.

“In Brussel is het gevaarlijker dan in Moskou”, klinkt het bij de Russische diplomaten in Het Nieuwsblad op Zondag. Ze begrijpen ook de werkwijze van de Brusselse politie niet. Die zou niet efficiënt ingrijpen. We kennen de Brusselse politie : de Russen hebben het goed gezien. 

Brussel is “multi-cultureel en corrupt”. Iedereen is er slachtoffer van, ook diplomaten.

 

De hoofdcoördinator van Euro-Rus, Kris Roman, kan het bevestigen : Moskou is stukken veiliger en autochtoner dan Brussel. Hij nam in Moskou de metro om 02u00 ’s nachts en zonder “onveiligheidsgevoel”. Wel zag hij dat de  Moskouse politie regelmatig immigranten, te herkennen aan de kleur, redelijk streng aanpakte.

Poetin feliciteert Advocaat

De Russische premier en voormalig president Vladimir Poetin heeft woensdagavond hoogstpersoonlijk trainer Dick Advocaat gefeliciteerd met het winnen van de UEFA Cup.

Advocaats ploeg Zenit St. Petersburg veroverde voor het eerst in de clubgeschiedenis de begeerde Europese voetbalbeker door in de finale in Manchester Glasgow Rangers met 2-0 te verslaan.

Poetin bracht zijn gelukwensen telefonisch over aan de Haagse coach. “Deze zege is het bewijs van de vooruitgang in het Russische voetbal”, zei hij. Felicitaties kwamen ook van het Moskouse patriarchaat van de Russisch-orthodoxe kerk.

In St. Petersburg, de tweede stad van Rusland, stroomden na de wedstrijd de straten van het centrum vol met tienduizenden uitzinnige voetbalfans. Ze vierden tot in de vroege donderdagmorgen met wodka en bier feest op het plein voor de Hermitage.

 

FN Herstal aast op Russische markt

De Belgische wapenfabrikant FN Herstal heeft interesse voor de verkoop van sport- en jachtwapens op de Russische markt. Dat heeft ceo Philippe Tenneson gezegd.

“We zijn erg geïnteresseerd in samenwerking met de Russische partners, omdat de Russische markt enorm is”, zegt de topman van FN. “Jagers appreciëren onze Winchester- en Browing-wapens enorm. Daarom geloven we dat deze markt een enorm potentieel heeft voor ons.” Vandaag werkt FN samen met de Russische wapenmaker Tula Arms Plant (TOZ) voor de aanpassing van wapens van Russische makelij aan de vereisten van de Amerikaanse jachtmarkt. Die Amerikaanse markt is goed voor 70 procent van de totale westerse markt. Woensdag brachten leden van de Russische officiële vertegenwoordiging bij de NAVO een bezoek aan een FN Herstal-fabriek. Een gelegenheid voor FN om de Russische diplomaten exclusieve stukken te tonen: jachtgeweren ingelegd met goud en zilver, die 40.000 à 50.000 euro kosten.

OM: Museum Moskou ‘zet aan tot haat’ – Sacharov Museum vernedert Orthodoxe Kerk

Het Openbaar Ministerie heeft de directeur van het Sacharov Museum in Moskou, Joeri Samadoerov, gisteren aangeklaagd wegens het aanzetten tot etnische en religieuze haat. Hij kan daarvoor een gevangenisstraf krijgen van maximaal vijf jaar.

Sacharov was een pro-Amerikaanse dissident. Zijn ware naam was Zuckerman.

Joeri Samadoerov.

Aanleiding is Samodoerovs rol bij de organisatie van de tentoonstellingVerboden Kunst met gecensureerde kunstwerken uit de Sovjet-Unie en de post-Sovjetperiode, vorig jaar in het Sacharov.

Samodoerov heeft aangezet tot religieuze haat door pornografische kunstwerken tentoon te stellen die de spot dreven met de Russisch Orthodoxe kerk. Een van de geëxposeerde kunstwerken was een schilderij van een Christusfiguur met het hoofd van Mickey Mouse. Op een ander doek was Lenin aan het kruis afgebeeld. Ook hingen er doeken van ontuchtige Russische soldaten. De Russisch Orthodoxe kerk heeft zich fel verzet tegen de tentoonstelling.

Sinds de Russisch Orthodoxe kerk de facto de rol van staatskerk speelt in de Russische samenleving, worden steeds vaker processen gevoerd naar aanleiding van kritische uitlatingen over de kerk. Russische autoriteiten verwijderden de laatste jaren meermaals kunstwerken van tentoonstellingen waarin de spot wordt gedreven met de kerk of het Kremlin.

In 2003 wekte het Sacharov Museum ook de woede van de kerk op met de tentoonstelling Opgepast, religie!. Een groep mannen viel het museum binnen en beschadigde de vijfenveertig geëxposeerde schilderijen. De politie arresteerde de mannen ter plekke. De expositie werd gesloten. De openbaar aanklager eiste drie jaar strafkamp tegen Samodoerov wegens het aanzetten tot religieuze haat. De rechter veroordeelde hem tot een boete van 2.300 euro.

De Orthodoxe  Kerk is de enige van de christelijke kerken die niet met zich laat spotten. En terecht ! De islam doet dat ook niet. Ook terecht.

Europa en Rusland bouwen samen nieuw bemand ruimtetuig

Het Russische ruimtevaartbureau Roscosmos en de Europese zusterorganisatie ESA hebben beslist samen een nieuw, geavanceerd, ruimteschip te ontwikkelen dat tot zes mensen in een baan om de Aarde en naar de Maan kan brengen, zo heeft de persdienst van Roscosmos bekendgemaakt. Over de kostprijs is niets gezegd.

Het nieuwe ruimteschip zou conisch van vorm zijn. De eerste tests van de nieuwe capsule zullen vanaf 2015 plaatsvinden. Het concept is uitgewerkt door de Russische raketbouwer Energija, en de Europese satellietbouwers Thales Alenia Space en EADS Astrium. Vanaf oktober zal er technische documentatie voorhanden zijn. Dan zullen de partners ook een beslissing nemen over de startdatum van de bouw. De eerste lancering is voorzien voor 2018 en zal volgens de woordvoerder plaatsvinden op de nieuwe ruimtehaven Vostotsjni die Rusland in het gebied rond de Siberische rivier Amoer bouwt. Het nieuwe ruimteschip zal een tijd parallel worden ingezet met de Sojoez die voor bemand transport naar en van het Internationaal Ruimtestation ISS zorgt, aldus een woordvoerder van het Russische ruimtevaartbureau.

Rijk word je nu in Rusland

Corrupte ambtenaren, harteloze maffiosi, communistische praktijken en dat allemaal in een onbegrijpelijke taal, tegen de achtergrond van sneeuw, heel veel sneeuw. Dat is het beeld dat veel Nederlanders hebben bij zakendoen in Rusland. Maar ondernemend Nederland denkt daar héél anders over. Bedrijven staan te popelen een graantje mee te pikken van de razend snelle economische ontwikkeling in Rusland. ‘Veel Russische markten groeien zo vreselijk snel, dat maakt Rusland een hele interessante vestigingsplaats’, vertelt Harro van Graafeiland, general country manager bij TNT Rusland. Hij heeft zo’n prettig leven in Moskou, dat hij niet meer terug hoeft. ‘Ik voel me een halve Rus, ben met een Russische getrouwd, en praat Russisch tegen mijn kinderen.’ Bovendien heeft bedrijf waar ie voor werkt louter successen. ‘Wij groeien elk jaar 30 procent, dat gaat heel hard hier.’Nederlandse ondernemers doen zoveel zaken in Rusland, dat zij bijna Duitsland, nu nog de belangrijkste zakenpartner van Rusland, van de troon stoten. Nederland is in korte tijd de tweede investeerder in Rusland geworden (in 2007 bijna 14 miljard euro volgens Russische cijfers) en in 2007 het grootste exportland voor Rusland. Afgelopen jaar verdienden Nederlanders een slordige 46 miljard euro aan haar verre oosterburen. Wat hebben wij te zoeken Rusland? ‘Ten eerste is Rusland helemaal niet ver, vanaf Amsterdam vlieg je in ruim twee uurtjes naar Moskou’, vertelt Rob van der Ploeg, zelfstandig ondernemer en consultant voor Nederlandse bedrijven in Rusland. ‘Ten tweede, de relaties tussen Rusland en Nederland zijn al uiterst goed sinds Peter de Grote naar Nederland kwam in de zeventiende eeuw.’ Volgens Van der Ploeg is het goed zaken doen voor Hollandse ondernemers in het land van de Wolga en de wodka. ‘Op het gebied van scheepvaart, agricultuur en transport hebben wij veel te bieden. Ik zeg niet dat iedereen verplicht Russisch moet leren op de middelbare school, maar het is echt de moeite waard je te verdiepen in Rusland.’ Rusland heeft volgens hem veel geld verdiend met de export van olie en gas, ‘met al die petrodollars is er enorm geïnvesteerd in de infrastructuur en het onderwijs.’

Onderwijs
Van die laatste ontwikkeling plukt ICT-ondernemer Justus Beek de vruchten. Zijn softwarebedrijf Daxx maakte in 1996 de stap naar Rusland, en heeft inmiddels vestigingen in Sint Petersburg, Moskou en in het nabijgelegen Kiev. Daxx kon moeilijk hoog opgeleide techneuten vinden in Nederland, Rusland bood perspectief. ‘Daar heb je veel goede technische universiteiten, de mensen zijn hoog opgeleid, de lonen nog relatief laag, en ze werken erg hard.’ Bovendien is er veel te doen voor ICT-ers in Rusland. ‘In Nederland werken veel bedrijven met oude applicaties, die ze niet zomaar wegdoen. In Rusland hebben ze vaak geen goede systemen,waardoor je veel gemakkelijker nieuwe software kunt inplementeren.’ Beek moest in het begin wennen aan de Russische zakencultuur. ‘Persoonlijke relaties zijn heel belangrijk. Verjaardagen van collega’s worden uitbundig gevierd, je doet veel buiten het werk met elkaar. En mensen werken gedetailleerd. In Nederland kun je als manager de grote lijnen uitzetten, daar willen ze precies weten wat je van ze verlangt.’

De economische voorspoed die Rusland kenmerkt is volgens Van Graafeiland vooral aan Poetin te danken. ‘Ik denk dat alle ondernemers het met me eens zijn als ik zeg dat Poetin een zegen voor de economie is geweest. Hij heeft veel stabiliteit gebracht.’ Van Graafeiland verwacht geen grote koerswijzigingen, nu Poetin het stokje heeft doorgegeven aan president Medvedev. ‘Hoogstens wat accentverschuivingen. Zo wil de nieuwe president dat mensen zich meer aan de wet houden, en daar heeft hij gelijk in. Ook in het bedrijfsleven worden wetten regelmatig aan de laars gelapt.’ Volgens van Graafeiland zijn corruptie en afpersing aan de orde van de dag. ‘Maar er is de afgelopen 15 jaar enorm veel vooruitgang geboekt.’

Nederland vs. Duitsland
Kan Nederland Duitsland verslaan, en de belangrijkste speler worden op de Russische markt? ‘Dat is zeker mogelijk, het verschil is nu al klein’, zegt hoofd economische zaken van de Russische ambassade, Alexey Buryak. ‘Maar dan moet Nederland wel wat doen aan de negatieve handelsbalans.’ Nu importeert Nederland nog veel grondstoffen uit Rusland. Buryak propageert nog meer investeringen in Rusland, maar dat is bemoeilijkt door Poetin. Die ondertekende in zijn laatste week een wet die buitenlandse investeringen in ‘strategische sectoren’ als militaire productie aan banden legt. Volgens Buryak is deze wet minder vijandig dan het lijkt. ‘

Ook Van der Ploeg ziet geen nieuw protectionisme opkomen. ‘Maar Nederlanders moeten niet de illusie hebben dat ze de baas kunnen worden in Rusland, zeker niet in de energiesectoren.’

Buitenlandse sekten onder druk in Rusland

Kleinere protestants-zionistische Kerken in Zuid-Rusland en Siberië staan almaar sterker onder druk en worden op vele plaatsen terecht beschouwd en behandeld als een sekte. Zo viel de Russische geheime dienst in april binnen tijdens een bijeenkomst van methodisten in Staryi Oskol, een stad met 220.000 inwoners op 500 kilometer ten zuiden van Moskou. Een officier van de inlichtingendienst verklaarde toen dat er “weldra een eind komt aan het protestantisme in Rusland”.

Gemeenschappen zoals die van de methodisten wordt terecht verweten dat hun leiders in de Verenigde Staten zijn opgeleid en dat zij vreemd zijn aan de Russische cultuur. In Staryi Oskol vond ook een inval plaats bij Zevende Dag Adventisten en werd een evangelisch-baptistische gemeente het gebruik van een al gehuurde theaterzaal geweigerd. Vele van deze groepen strijden met juridische middelen voor hun bestaan, maar vaak tevergeefs.

Een plaatselijke Russisch-orthodoxe verantwoordelijke omschreef recent de protestanten als bandieten en vergeleek Jehova’s getuigen, baptisten, evangelische en pinkstergemeenten met de “Romeinse soldaten, die Christus kruisigden”.

In Rusland is de Orthodoxe Kerk nog patriottisch en weten ze wie de ware moordenaars van Christus zijn.

Meer auto’s Made in Russia

De autoproductie in Rusland gaat de komende jaren een enorme vlucht nemen. De lokale overheid zegt dat in 2012 de productiecapaciteit in het land is verdubbeld ten opzichte van 2007. Afgelopen jaar werden in Rusland 1,29 miljoen personenauto’s vervaardigd.

De autoproductie zal in 2012 1,5 miljoen eenheden groter zijn, zo meldt de Russische overheid. Dat cijfer is gebaseerd op de investeringen die de heren autobouwers momenteel doen of plannen. Zo gaat PSA Peugeot Citroën nog een fabriek openen, net als Mitsubishi en General Motors. Suzuki en Hyundai twijfelen nog, maar onder andere Toyota en Volkswagen zijn inmiddels actief in het land. Renault heeft zelfs een belang genomen in AvtoVaz, de producent van Lada. Rusland is de snelst groeiende automarkt in Europa en zal volgens Renault-topman Carlos Ghosn binnen twee jaar de grootste Europese automarkt zijn.

CSKA wint de Russische bekerfinale

CSKA Moskou heeft de Russische beker gewonnen. Het won de finale door het nemen van strafschoppen, nadat de ploegen in de reguliere speeltijd niet verder kwamen dan 2-2.

Amkar Perm, veruit de meest onbekende van de twee ploegen, leek de bekerfinale naar zich toe te trekken. Waar het bij rust nog 0-0 stond, scoorde Amkar Perm in de twintig minuten na rust twee keer.

CSKA Moskou knokte zich echter terug in de wedstrijd en dwong door doelpunten van de Brazilianen Vagner Love en Jo een verlenging af.

In de verlenging wisten beide ploegen vervolgens niet te scoren waardoor een strafschoppenserie de beslissing moest brengen. CSKA mocht zich na het nemen van penalty’s bekerwinnaar noemen, het won de reeks met 4-2.

Amkar Perm staat, met éénderde van de competitie achter de rug, op de derde plaats in de Russische Premjer-Liga. CSKA Moskou legt aldaar beslag op de zesde positie.

CSKA Moskou* – Amkar Perm 2-2 (0-0) – 0-1 Drincic, 0-2 Dujmovic, 1-2 Vagner Love, 2-2 Jo.

Voorbeschouwing EK: Doet Rusland de roem van de Sovjet-Unie herleven?

Het Russische voetbal zit duidelijk in de lift. Zenit Sint-Petersburg heeft zeer overtuigend de UEFA Cup finale gehaald, door onder meer met 4-0 van Bayern München te winnen. De ploeg van Dick Advocaat zal de tweede UEFA Cup van het Russische voetbal proberen te bemachtigen, aangezien CSKA Moskou enkele jaren geleden al de beker wist te winnen. De clubs zijn niet alleen succesvol, ook het nationale team wist te imponeren. In een poule met Engeland en Kroatië werd de tweede plaats behaald, waardoor Rusland op het EK te bewonderen zal zijn. Dit is ten koste van het Engelse team, dat achter de TV het evenement zal moeten volgen.

Selectie
De Russische selectie valt vooral op door de vele namen, die bij voetballiefhebbers niet altijd even bekend zijn. Vrijwel alle spelers zijn afkomstig uit de Russische competitie, en dan met name van de topclubs CSKA Moskou en FC Zenit Sint Petersburg. Alleen Marat Izmailov staat in het buitenland onder contract; hij speelt voor Sporting Lissabon.

Rusland staat traditioneel bekend door de zeer goede conditie van de spelers en de gedisciplineerde speelwijze. De laatste jaren is er echter steeds meer voetbal in de Russische ploeg gekomen, en dat proces heeft de Nederlandse trainer Guus Hiddink alleen nog maar versterkt. Mede daarom wist de Russische ploeg verrassend Engeland uit te schakelen op de weg richting de eindronde.

Russische turners Europees kampioen

Rusland heeft zaterdag op de EK turnen in Lausanne de titel in de landenwedstrijd in de wacht gesleept. Sergei Khorokhordin, Maxim Deviatovski, Joeri Riazanov, Nikolaj Krioekov en Anton Golotsoetskov kwamen op zes toestellen tot een totaalscore van 272,450. Duitsland pakte het zilver en Roemenië het brons. De Duitsers eindigden met 269,575 punten en de 286,950 punten van Roemenië waren goed voor brons.

Alek de Eerste komt naar België

www.trends.be

Luc Huysmans

De Russen komen! De kreet volstond twintig jaar geleden om de Navo en andere defensie-instellingen in staat van alarm te brengen. Anno 2008 is het slechts een nuchtere vaststelling. Steeds meer Russische bedrijven vinden hun weg naar de westerse markten. Gazprom, Rosneft, TNK-BP, Alrosa, Severstal en andere Transnefts bouwen in snel tempo posities op buiten Rusland. Ook in ons land wordt die opmars zichtbaar: de 157 tankstations van Jet – het vroegere Seca – zullen in het rood-wit van Lukoil worden getooid.

De Belgische tankstations vormen een onderdeel van een deal waarbij Lukoil in juni vorig jaar 377 Jetvestigingen verwierf in zeven landen. Het Russische energieconcern is intussen actief in 42 landen, en heeft wereldwijd 1,3 % van de totale oliereserves en 2,3 % van de olieproductie in handen. De rood-witte moloch boekte in 2007 een slordige 9,5 miljard dollar (6,46 miljard euro) winst op een geconsolideerde omzet van 82,24 miljard dollar (55,87 miljard euro). Niet slecht voor een bedrijf dat amper zeventien jaar bestaat.

Grondlegger van dat imperium is de Azerbeidjaan Vagit Alekperov. Zelf zegt Alekperov dat hij opgroeide in een van olie vergeven omgeving. Vagit stapte op zijn achttiende in vaders voetsporen, als boorarbeider in Kaspmorneft, een Kaspische olieproducent. Amper veertig jaar later zet het Amerikaanse Forbes Magazine hem op de 48ste plaats van ’s werelds rijkste mensen, en wordt hij, zoals wel meer rijke Russen, geciteerd als mogelijke investeerder in Engelse voetbalclubs, in zijn geval Birmingham City en Tottenham Hotspur.

Alekperov spiegelt zich aan Enrico Mattei, de stichter van het Italiaanse oliebedrijf Eni, die net als hijzelf een staatsbedrijf ombouwde tot een bedrijf dat nog steeds heel Italië van energie voorziet. De Azerbeidjaan wordt omschreven als een daadkrachtige persoonlijkheid, die zorgt voor betere sociale voorzieningen voor zijn medewerkers, maar ook wel duidelijk de lijnen uitzet. Door zijn voorkeur voor ex-militairen als zijn topmedewerkers, wordt binnen het bedrijf aan hem gerefereerd als ‘de generaal’, ‘Alek de Eerste’ en ‘de Don’. Toen de krant Izvestia in 1997 gedetailleerde beschuldigingen uitte die een aantal Lukoiltoplui koppelden aan georganiseerde misdaad, kocht het bedrijf zich een meerderheid in de raad van bestuur en ontsloeg nagenoeg de halve redactie.

De internationale uitbouw van Lukoil pakt hij voorzichtiger aan: hij zoekt steeds het evenwicht tussen de eisen van de markt en die van de binnenlandse politiek. En dus prijkt er op het luxueuze bureau van Alekperov een foto van hemzelf en Vladimir Poetin, die hij al kent van voor hij president werd. Toen Poetin besloot de geprivatiseerde energiebedrijven aan te klagen wegens vermeende achterstallige belastingen – wat uiteindelijk zou leiden tot het faillissement van het oliebedrijf Joekos van de onfortuinlijke Mikhaïl Khodorkovsky – was Lukoil het eerst om te betalen. Net zoals het in 2004 als eerste de benzineprijzen verlaagde, na een oproep van het Kremlin.

Zwem voor je leven

De theoretische onderbouw voor de multinationale onderneming die Lukoil nu is, legde Alekperov al begin jaren zeventig, toen hij het werk op de boorplatformen van Kaspmorneft combineerde met studies aan het Azerbeidjaanse Instituut voor Olie en Chemie. Daar promoveerde hij in 1974 in de economie met een studie over de verticale integratie van de Russische oliebedrijven. Hij begon aan een blitzcarrière die hem vijf jaar later verantwoordelijk maakte voor het olieveld dat Kaspmorneft uitbaatte. Gevaarlijk werk: op een dag moest hij zwemmen voor zijn leven nadat een ontploffing op zijn olieplatform hem in de Kaspische Zee liet belanden. Twee collega’s lieten het leven bij dat ongeluk. Zijn reputatie als expert snelde hem vooruit naar West-Siberië, zowat het Texas van de Sovjet-Unie. Daar werkte hij bij Surgutneftegaz, en vanaf 1985 bij Bashneft.

Echt vorm kregen zijn ambities pas twee jaar later, toen hij naar Kogalym werd gestuurd, een Siberische moerasstad met de ietwat lugubere naam ‘Het meer waar een man stierf’. In ieder geval brachten de productiestijgingen die hij in Kogalym realiseerde hem onder de aandacht van toenmalig sterke man Mikhaïl Gorbatsjov. Die benoemde hem in 1990 tot viceminister voor de Olie- en Gasindustrie.

Alekperov begon zijn plannen ten uitvoer te brengen en voegde de productie-eenheden van Langepas, Urai en Kogalym samen tot één afdeling binnen het ministerie van Olie en Energie. De basis voor Lukoil was gelegd. Toen Boris Jeltsin het in 1993 mogelijk maakte om overheidsbedrijven te privatiseren, greep Alekperov de macht bij Lukoil, door van zijn werknemers de aandelen over te nemen waarmee ze destijds hun loon kregen uitbetaald. Momenteel bezit hij rechtstreeks en onrechtstreeks 16,89 % van de aandelen in Lukoil.

 

Russische politiek als (h)(l)obby voor miljardairs

 

Premier Poetin wil niet dat miljardairs plaatsnemen in de Doema, het Russische lagerhuis. In de Fedratieraad, het hogerhuis, vergaderen er maar liefst twaalf.

 

Nu hij premier is geworden, en vaker met het parlement in contact zal komen, wordt duidelijk hoe Vladimir Poetin de zaken al naar zijn hand heeft gezet. In de Federatieraad, met wie hij vaak vergadert, zitten de grootste Russische miljardairs bijeen.

De twaalf miljardairs vergaderen samen in de Federatieraad (het lagerhuis van het Russische parlement). Met z’n allen hebben zij een geschat vermogen van 25,9 miljard euro.

Het contrast is groot met de Doema, (het hogerhuis van het Russische parlement) want daar vergadert geen enkele miljardair simpelweg omdat Poetin dat niet wil. Dat verklaart ook het feit waarom recent Alexander Lebedev, aandeelhouder van Gazprom en Aeroflot, van de Doema is overgestapt naar de Federatieraad. Hij bezit een aandelenportefeuille waarvan de waarde geschat wordt op 1,9 miljard euro.

Wie zijn die miljardairs?

Om parlementariër te worden in de Federatieraad, moet je genomineerd worden door de gouverneur en de lokale bestuurders in elk van de 84 regio’s die Rusland kent. Dit systeem zorgt er voor dat er alleen vrienden of bondgenoten van de regio’s zijn vertegenwoordigd in de Federatieraad.

Hieronder een kleine greep uit het dozijn miljardairs in het parlement:

• Suleiman Kerimov, een beursmagnaat (11 miljard euro)
• Gleb Fetisov, een bestuurslid van de financiële groep Alfa (2,5 miljard euro)
• Sergei Pugachev, een bankier (1,3 miljard euro)
• Dmitry Ananyev, hij heeft zijn fortuin verdiend met het verkopen van productiesoftware aan bedrijven. (1,4 miljard euro)

Opmerkelijk is dat de Russische wet verbiedt dat parlementariërs leiding geven aan een bedrijf. De miljardairs hebben die wet slim omzeild door op papier alles goed te regelen: hun vrienden hebben de dagelijkse leiding nu ‘overgenomen’. Feit is dat ze nu in het centrum van de Russische macht komen en een directe lijn met Poetin hebben. Dat vergemakkelijkt de netwerking en de lobbying voor hun bedrijfsbelangen.

 

Tanks veroveren Rode Plein in Moskou

Op het Rode Plein was het een komen en gaan van nucleaire raketlanceerders, tanks en andere militaire voertuigen. Ongeveer 8.000 militairen paradeerden in uniform door de Russische hoofdstad, ter ere van de overwinning in de Tweede Wereldoorlog. Vliegtuigen van het Russische leger vlogen over het Kremlin.

De gloednieuwe president Dmitri Medvedev waarschuwde in zijn toespraak voor onverantwoordelijke ambities, die tot conflicten in de hele wereld kunnen kunnen leiden. Voorganger en de huidige premier Vladimir Poetin vergezelde Medvedev.

Rusland zet Amerikaanse ambtenaren het land uit

Rusland heeft twee militaire functionarissen van de Amerikaanse ambassade in Moskou gevraagd om het land te verlaten. Dat heeft een woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigd. 

“Wij protesteren tegen deze actie, maar we gaan in op de vraag van de Russische regering,” aldus de woordvoerder. Een reden voor de uitzetting is niet bekend. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken weigerde elke commentaar.

De Amerikaanse veiligheidsadviseur Stephen Hadley riep Rusland gisteren nog op te stoppen met zijn inmenging in buurland Georgië. Over de VS-inmenging heeft hij met geen woord gerept.
Het Russische leger liet weten dat het zijn troepen in de Georgische separatistische regio Abchazië gaat verhogen om zo een tegengewicht te vormen voor de Georgische militaire aanwezigheid in het omstreden gebied. De Georgische president Mikhail Saakasjvili zei dat door die maatregel zijn land zeer dicht bij een oorlog met Rusland staat. 

Abchazië en Zuid-Ossetië, twee regio’s met een Russische bevolking, zijn autonome gebieden binnen Georgië sinds de burgeroorlogen in de jaren 90 tot een einde kwamen. Ook de Amerikaanse plannen om delen van hun raketschild in Polen en Tsjechië onder te brengen, verzuren de relaties tussen de VS en Rusland.

‘KERK EN STAAT BLIJVEN SAMENWERKEN IN RUSLAND’

De kersverse Russische president Dmitri Medvedev verklaarde na zijn ambtsaanvaarding dat hij net als zijn voorganger Poetin wil vasthouden aan de vertrouwensband met de Russisch-orthodoxe Kerk. President Medvedev zei dat de nauwe betrekkingen tussen Kerk en Staat “het welzijn van het hele land ten goede komen”. Ook de Russisch-orthodoxe patriarch Alexei II sprak de bereidheid uit de bestaande samenwerking voort te zetten, omdat zowel Kerk als staat “hetzelfde vaderland, dezelfde geschiedenis en dezelfde toekomst bezitten”.

Meer auto’s Made in Russia

De autoproductie in Rusland gaat de komende jaren een enorme vlucht nemen. De lokale overheid zegt dat in 2012 de productiecapaciteit in het land is verdubbeld ten opzichte van 2007. Afgelopen jaar werden in Rusland 1,29 miljoen personenauto’s vervaardigd.

De autoproductie zal in 2012 1,5 miljoen eenheden groter zijn, zo meldt de Russische overheid. Dat cijfer is gebaseerd op de investeringen die de heren autobouwers momenteel doen of plannen. Zo gaat PSA Peugeot Citroën nog een fabriek openen, net als Mitsubishi en General Motors. Suzuki en Hyundai twijfelen nog, maar onder andere Toyota en Volkswagen zijn inmiddels actief in het land. Renault heeft zelfs een belang genomen in AvtoVaz, de producent van Lada. Rusland is de snelst groeiende automarkt in Europa en zal volgens Renault-topman Carlos Ghosn binnen twee jaar de grootste Europese automarkt zijn.

“Machtswisseling Kremlin als toneelstuk”

Vanaf heden heet de Russische president Dmitri Medvedev. Hij erft een land waar multi-cultuur en westerse decadentie vooral façades zijn.

Gevraagd naar wat hij uit het Kremlin zou meenemen naar zijn nieuwe werkkamer in het Moskouse Witte Huis, zei Vladimir Poetin vorige week tegen het weekblad Argumenty i Fakty dat dat de vulpen was die hij van zijn voorganger Boris Jeltsin kreeg bij het overnemen van het presidentschap, eind 1999. Zo’n uitspraak typeert Poetin helemaal: de hardwerkende Vader des Vaderlands, die vanwege zijn soberheid door de meeste Russen wordt bewonderd. Maar het laat ook de sluwe vos zien, die als geen ander façades kan optrekken rondom datgene wat er echt gebeurt. Want in werkelijkheid neemt Poetin behalve die vulpen de volledige macht uit het Kremlin mee naar het Witte Huis, waar hij als premier domicilie houdt.

Poetin blijft voorlopig dus de machtigste man in Rusland. Om over een paar jaar waarschijnlijk terug te keren in het hoogste ambt, dat hij uit respect voor de grondwet tijdelijk vaarwel zegt. Zijn keuze voor zijn trouwe vriend Dmitri Medvedev als zijn opvolger onderstreept die ambitie volledig.

Achterop de tandem bij Medvedev geeft Poetin de richting aan. Als premier is hij straks zowel de baas in het Kremlin, dat geheel uit zijn getrouwen bestaat, als in het Witte Huis, waar hij de nationale economie en de schatkist beheert. Mocht Medvedev van plan zijn om zich alsnog van zijn leermeester te ontdoen, dan beschikt Poetin als voorzitter van de partij Verenigd Rusland over een meerderheid in de Doema, die de benoeming van een premier moet goedkeuren. Maar Medvedev zal wel gek zijn. Hij heeft Poetin veel te hard nodig om de clans in het Kremlin te temmen.

Redenen tot ongerustheid over zijn politieke toekomst heeft Poetin dus niet. Als er iets voorop staat in de Russische politiek, dan is het dat de huidige koers moet worden voortgezet, omdat dit de wens is van de clans wier belangen Poetin behartigt.

Behalve een zekere mate van economische stabiliteit en toegenomen welvaart is die belangenbehartiging een wezenlijk onderdeel van Poetins voorlopige erfenis. 

De clans zijn in wezen informele machtsgroepen met een gemengde samenstelling van bureaucraten, zakenlui en hoge officieren, de ‘siloviki’. Zij voeren een onderlinge strijd om politieke en economische invloed. Maar dat hebben we in elk land wel. De EU-landen verkopen zich als “super-democratisch” maar verbieden meestal wel de vrije meningsuiting. Wie de multi-kul niet goed vindt, krijgt zwaardere straffen dan de handtassendief. Wie de opgelegde geschiedschrijving tegenspreekt, heeft het helemaal verkorven bij de machthebbers. Verkiezingen worden electronisch vervalst. Dat is de EU.

Vaak combineren de clans in Rusland een politieke functie met een positie in de raad van bestuur van een grondstoffenconcern. Het lukt Poetin nog niet het evenwicht tussen die clans te bewaren. Toen de conflicten het afgelopen half jaar verhevigden en de conservatieve Igor Setsjin, plaatsvervangend hoofd van Poetins staf, leek te winnen, wees hij Medvedev als opvolger aan.

Op die manier probeerde Poetin het machtsevenwicht ten gunste van het ‘liberale’ kamp te herstellen. Maar tegelijkertijd is hij ook dik met diezelfde conservatieve Setsjin, die in zijn nieuwe kabinet waarschijnlijk vicepremier wordt.

Een ander belangrijk aspect van Poetins keuze voor Medvedev is dat deze in het buitenland als een echte liberaal wordt beschouwd, al ziet het ernaar uit dat Medvedevs buitenlandse politiek weinig van die van Poetin zal verschillen. Een liberaal imago moet Rusland helpen om meer toegang te krijgen tot buitenlandse markten, waarmee de belangen van de Russische elite opnieuw worden gediend. Ook moet Medvedevs vriendelijke gezicht buitenlandse investeerders aantrekken. Want voor zijn economie heeft Rusland het buitenland (Europa) hard nodig.

Al snel na zijn aantreden als president veranderde Poetin van een grijze muis in een politicus die het patriottisme terecht aanzwengelde om daarmee de Russen weer trots op hun land te laten zijn. Met behulp van oude kameraden uit de KGB zorgde hij voor orde en stabiliteit. Salarissen en pensioenen werden weer op tijd uitbetaald, de begroting raakte in evenwicht, de buitenlandse schuld werd afgelost. Tegelijkertijd versterkte hij met behulp van de verticale machtsstructuur de rol van de centrale staat.

Poetin maakte goed gebruik van de meevaller dat hij acht jaar lang het economische tij mee had, dankzij de stijgende olie- en gasprijzen. Rusland liet onder zijn bewind jaarlijks een economische groei zien van 6 à 7 procent, waardoor het land in 2007 tot de tien belangrijkste wereldeconomieën behoorde. Als gevolg hiervan bloeide de welvaart op. De welvaart is na acht jaar redelijk afhankelijk van de grondstoffenprijzen. 

In zijn eerste termijn zette Poetin Jeltsins economische hervormingen voort. Om de schaduweconomie te ondermijnen voerde hij een laag inkomensbelastingtarief in. Verder werd handel in grond mogelijk gemaakt en kregen ondernemers grote vrijheid, als zij hun geld maar nuttig investeerden. Ook moesten de oligarchen hun politieke macht inleveren. Dat maakte Poetin nog populairder, aangezien veel Russen in hen de oorzaak van hun ellende in de jaren negentig zagen.

Met de arrestatie in 2003 van oligarch en Joekos-baas Michail Chodorkovski werden de machtsverhoudingen duidelijk voor buitenstaanders. Chodorkovski, die de pro-USA-Israëlische oppositie financieel steunde en eigen politieke ambities koesterde, werd op beschuldiging van fraude en belastingontduiking veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf. Veel andere oligarchen stelden zich in het vervolg gedwee jegens het Kremlin op.

De staat nam in Poetins tweede termijn steeds meer geprivatiseerde grote bedrijven over, wat leidde tot een nieuwe vervlechting van politieke en economische macht.  ”Sovjetreflexen” begonnen het politieke leven te domineren. De pro-USA-Israëlische oppositie kreeg geen enkele speelruimte. De pro-USA-Israëlische pers werd meer en meer aan banden gelegd. De door Poetin gecreëerde partij Verenigd Rusland begon dezelfde trekken te vertonen als de vroegere Communistische Partij van de Sovjet-Unie en diende vooral als applausmachine voor het hoogste gezag. Om vooruit te komen in de samenleving was een partijlidmaatschap onontbeerlijk. Rusland veranderde in een ‘geleide democratie’, waarin formele democratische instellingen een autocratie moesten verhullen.

Vooralsnog is voor een groot deel van de Russen de afgelopen acht jaar het leven aanmerkelijk beter geworden. Hun land zelf is dankzij Poetin weer zelfbewust en assertief. En daar zijn ze hem zeer dankbaar voor. Poetins bewind heeft winnaars en verliezers opgeleverd. De winnaars zijn blij dat ze ongestoord naar het buitenland kunnen reizen en er contacten mogen hebben, wat in de Sovjet-Unie onmogelijk was. Als ze echt genoeg van Rusland hebben kunnen ze altijd over de grens hun heil zoeken. 

Ultra-religieuze Russen willen homoseksualiteit opnieuw strafbaar maken

De ultra-religieuze en nationalistisch-monarchistische beweging Russian Vanguard heeft actie gevoerd bij het concert van de openlijk homoseksuele zanger Boris Moiseyev. 

De ultra nationalistische groep wilde daarmee niet de fans treffen maar eist wel dat artikel 121 opnieuw in de strafwet komt. Dat bewuste artikel bestrafte homoseksuele daden. Homoseksualiteit werd in 1993 uit de Russische strafwet gehaald en in 1999 geschrapt uit de lijst van geestelijke aandoeningen. 

Is Medvedev een nieuwe Gorbatsjov?

Jelle Brandt Corstius, Moskou

www.trouw.nl

Dmitri Medvedev is president van Rusland. Heeft zijn voorganger Poetin een paard van Troje binnengehaald?

De wegen zijn afgezet, de camera’s staan opgesteld en de vliegtuigen met chemicaliën staan klaar om eventuele regenwolken weg te halen. Geen enkel risico wordt genomen bij de inauguratieceremonie van Ruslands nieuwe president Dmitri Medvedev. De plechtigheid zal, net als die van voorganger Vladimir Poetin, naar verwachting een groots en statig evenement zijn.

Terwijl journalisten en politicologen proberen te raden hoe groot de invloed van Poetin als toekomstige premier zal zijn, is er nog een andere mogelijkheid: dat Medvedev een geheel andere koers zal varen dan Poetin, al dan niet met goedkeuring van de president die in acht jaar Ruslands status van supermacht heeft hersteld en tegelijk de vrijheden van de bevolking heeft ingeperkt.

Dat Medvedev nog wel eens voor een verrassing zou kunnen zorgen, wordt in de Russische media de ’Gorbatsjov’-variant genoemd. Net als bij Medvedev was de voorganger van Gorbatjsov een hardliner: Joeri Andropov, niet geheel toevallig het grote voorbeeld van Poetin. Gorbatsjov werd niet benoemd om de Sovjet-Unie af te breken en vrijheid aan het volk terug te geven, maar dat is wel wat gebeurde. Het is best mogelijk dat Poetin met het binnenhalen van Medvedev een paard van Troje het Kremlin heeft binnengereden.

Hoewel de twee naar verluidt een diepe vriendschap hebben, zou hun achtergrond niet verschillender kunnen zijn. Was Poetin in 1989 nog actief als KGB-agent in Dresden, op datzelfde moment streed Medvedev in Sint-Petersburg voor “democratie”. Destijds was de val van de Sovjet-Unie nog helemaal niet zeker, en was dat een riskante bezigheid.

Medvedev mag dan een ja-knikker lijken, hij heeft zich verscheidene keren uitgesproken tegen Poetins ideeën. De gedachte van Poetin dat Rusland een speciaal pad volgt, en daardoor democratie kan wegmoffelen, noemde Medvedev een ’naïeve gedachte’. Ook heeft Medvedev, een jurist, zich herhaaldelijk uitgesproken voor hervorming van de rechtelijke macht. Hij lijkt zich daar oprecht over op te winden.

Maar de grootste moeilijkheden zal Medvedev juist op het gebied van veranderingen in binnenlandse politiek krijgen, waar hij de macht moet delen met de premier. Maar ook zonder Poetin als premier zou het voor Medvedev een bijna onmogelijke taak zijn. Zelfs president Poetin heeft met al zijn populariteit en macht nooit een gat kunnen slaan in een probleem als corruptie. Hiermee zou hij simpelweg te veel vijanden op hoge plekken maken.

Het enige gebied waar Medvedev als president min of meer een machtsmonopolie heeft, is het buitenlands beleid – en daar valt een hoop te doen. Na acht jaar Poetin heeft Rusland ruzie met praktisch elk land in de voormalige Sovjet-Unie – inclusief voormalige bondgenoten als Wit-Rusland. De banden met Europa, vooral Groot-Brittannië, zijn moeizaam. De relatie met de Verenigde Staten, die Poetin vergeleek met het Derde Rijk, lijkt niet veel slechter te kunnen.

Op het gebied van buitenlandse betrekkingen kan de liberale Medvedev veel veranderen zonder te veel tegenwerking van anderen. Daarbij moet hij wel rekening houden met de chauvinistische Russische bevolking. Een voorproefje is wellicht de gespierde taal en de oorlogsdreigingen met buurland Georgië in de afgelopen weken, die gepaard gingen met het hervatten van passagiersvluchten tussen de twee landen, die al meer dan een jaar waren stopgezet vanwege een spionageschandaal.

De verkiezingen waren misschien niet spannend, maar de komende maanden zijn des te spannender. Als het Rusland onder Medvedev klaar is voor een tweede perestrojka, zal dat allereerst te zien zijn in het buitenlands beleid.

“Day of Silence” op zijn Russisch: “sla de verkeerd geparkeerden in elkaar !”

Zaterdag, een goede week geleden, is een aantal homo’s in elkaar geslagen in de Russische stad Sint Peterburg tijdens een bijeenkomst in het Chernyshevsky park rond de Dag van de Stilte. Op Amerikaanse scholen was de Day of Silence een succesvolle landelijke actie om aandacht te vragen voor verdraagzaamheid tegenover homo’s en lesbo’s op scholen. Niet in Rusland: dáár sloegen homohaters er juist op los.

Een paar homohaters, verkleed als rappers, vielen de groep aan en sloegen en schopten erop los. In Rusland moet men niet weten van “verkeerd geparkeerden”.

Russische Zwarte Zeevloot Parade

De Parade bevatte 30 oorlogsbodems, 10 randschepen. De zee-infanterie oefening vond in Sebastopol plaats op 11 mei, ter gelegenheid van de 225 ste verjaardag van de Russische Zwarte Zeevloot.

 

 

 

Poetin krijgt sleutelrol in Rusland

Vladimir Poetin blijft de komende jaren een sleutelrol spelen in Rusland. Dat heeft de nieuwe Russische president Dmitri Medvedev gezegd bij de bevesting door het parlement van zijn voorganger als premier. De 55-jarige Poetin kreeg het vertrouwen van 392 van de 448 gedelegeerden.
De nieuwe premier zette zijn plannen uiteen om van Rusland een grootmacht te maken en de sociale omstandigheden te verbeteren. Poetin wil de belastingen voor oliemaatschappijen verlagen en de inflatie verminderen.
Medvedev werd woensdag beëdigd als de president. Een van zijn eerste handelingen was het voordragen van Poetin als premier.

“Machtswisseling Kremlin als toneelstuk”

Vanaf heden heet de Russische president Dmitri Medvedev. Hij erft een land waar multi-cultuur en westerse decadentie vooral façades zijn.

Gevraagd naar wat hij uit het Kremlin zou meenemen naar zijn nieuwe werkkamer in het Moskouse Witte Huis, zei Vladimir Poetin vorige week tegen het weekblad Argumenty i Fakty dat dat de vulpen was die hij van zijn voorganger Boris Jeltsin kreeg bij het overnemen van het presidentschap, eind 1999. Zo’n uitspraak typeert Poetin helemaal: de hardwerkende Vader des Vaderlands, die vanwege zijn soberheid door de meeste Russen wordt bewonderd. Maar het laat ook de sluwe vos zien, die als geen ander façades kan optrekken rondom datgene wat er echt gebeurt. Want in werkelijkheid neemt Poetin behalve die vulpen de volledige macht uit het Kremlin mee naar het Witte Huis, waar hij als premier domicilie houdt.

Poetin blijft voorlopig dus de machtigste man in Rusland. Om over een paar jaar waarschijnlijk terug te keren in het hoogste ambt, dat hij uit respect voor de grondwet tijdelijk vaarwel zegt. Zijn keuze voor zijn trouwe vriend Dmitri Medvedev als zijn opvolger onderstreept die ambitie volledig.

Achterop de tandem bij Medvedev geeft Poetin de richting aan. Als premier is hij straks zowel de baas in het Kremlin, dat geheel uit zijn getrouwen bestaat, als in het Witte Huis, waar hij de nationale economie en de schatkist beheert. Mocht Medvedev van plan zijn om zich alsnog van zijn leermeester te ontdoen, dan beschikt Poetin als voorzitter van de partij Verenigd Rusland over een meerderheid in de Doema, die de benoeming van een premier moet goedkeuren. Maar Medvedev zal wel gek zijn. Hij heeft Poetin veel te hard nodig om de clans in het Kremlin te temmen.

Redenen tot ongerustheid over zijn politieke toekomst heeft Poetin dus niet. Als er iets voorop staat in de Russische politiek, dan is het dat de huidige koers moet worden voortgezet, omdat dit de wens is van de clans wier belangen Poetin behartigt.

Behalve een zekere mate van economische stabiliteit en toegenomen welvaart is die belangenbehartiging een wezenlijk onderdeel van Poetins voorlopige erfenis. 

De clans zijn in wezen informele machtsgroepen met een gemengde samenstelling van bureaucraten, zakenlui en hoge officieren, de ‘siloviki’. Zij voeren een onderlinge strijd om politieke en economische invloed. Maar dat hebben we in elk land wel. De EU-landen verkopen zich als “super-democratisch” maar verbieden meestal wel de vrije meningsuiting. Wie de multi-kul niet goed vindt, krijgt zwaardere straffen dan de handtassendief. Wie de opgelegde geschiedschrijving tegenspreekt, heeft het helemaal verkorven bij de machthebbers. Verkiezingen worden electronisch vervalst. Dat is de EU.

Vaak combineren de clans in Rusland een politieke functie met een positie in de raad van bestuur van een grondstoffenconcern. Het lukt Poetin nog niet het evenwicht tussen die clans te bewaren. Toen de conflicten het afgelopen half jaar verhevigden en de conservatieve Igor Setsjin, plaatsvervangend hoofd van Poetins staf, leek te winnen, wees hij Medvedev als opvolger aan.

Op die manier probeerde Poetin het machtsevenwicht ten gunste van het ‘liberale’ kamp te herstellen. Maar tegelijkertijd is hij ook dik met diezelfde conservatieve Setsjin, die in zijn nieuwe kabinet waarschijnlijk vicepremier wordt.

Een ander belangrijk aspect van Poetins keuze voor Medvedev is dat deze in het buitenland als een echte liberaal wordt beschouwd, al ziet het ernaar uit dat Medvedevs buitenlandse politiek weinig van die van Poetin zal verschillen. Een liberaal imago moet Rusland helpen om meer toegang te krijgen tot buitenlandse markten, waarmee de belangen van de Russische elite opnieuw worden gediend. Ook moet Medvedevs vriendelijke gezicht buitenlandse investeerders aantrekken. Want voor zijn economie heeft Rusland het buitenland (Europa) hard nodig.

Al snel na zijn aantreden als president veranderde Poetin van een grijze muis in een politicus die het patriottisme terecht aanzwengelde om daarmee de Russen weer trots op hun land te laten zijn. Met behulp van oude kameraden uit de KGB zorgde hij voor orde en stabiliteit. Salarissen en pensioenen werden weer op tijd uitbetaald, de begroting raakte in evenwicht, de buitenlandse schuld werd afgelost. Tegelijkertijd versterkte hij met behulp van de verticale machtsstructuur de rol van de centrale staat.

Poetin maakte goed gebruik van de meevaller dat hij acht jaar lang het economische tij mee had, dankzij de stijgende olie- en gasprijzen. Rusland liet onder zijn bewind jaarlijks een economische groei zien van 6 à 7 procent, waardoor het land in 2007 tot de tien belangrijkste wereldeconomieën behoorde. Als gevolg hiervan bloeide de welvaart op. De welvaart is na acht jaar redelijk afhankelijk van de grondstoffenprijzen. 

In zijn eerste termijn zette Poetin Jeltsins economische hervormingen voort. Om de schaduweconomie te ondermijnen voerde hij een laag inkomensbelastingtarief in. Verder werd handel in grond mogelijk gemaakt en kregen ondernemers grote vrijheid, als zij hun geld maar nuttig investeerden. Ook moesten de oligarchen hun politieke macht inleveren. Dat maakte Poetin nog populairder, aangezien veel Russen in hen de oorzaak van hun ellende in de jaren negentig zagen.

Met de arrestatie in 2003 van oligarch en Joekos-baas Michail Chodorkovski werden de machtsverhoudingen duidelijk voor buitenstaanders. Chodorkovski, die de pro-USA-Israëlische oppositie financieel steunde en eigen politieke ambities koesterde, werd op beschuldiging van fraude en belastingontduiking veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf. Veel andere oligarchen stelden zich in het vervolg gedwee jegens het Kremlin op.

De staat nam in Poetins tweede termijn steeds meer geprivatiseerde grote bedrijven over, wat leidde tot een nieuwe vervlechting van politieke en economische macht.  ”Sovjetreflexen” begonnen het politieke leven te domineren. De pro-USA-Israëlische oppositie kreeg geen enkele speelruimte. De pro-USA-Israëlische pers werd meer en meer aan banden gelegd. De door Poetin gecreëerde partij Verenigd Rusland begon dezelfde trekken te vertonen als de vroegere Communistische Partij van de Sovjet-Unie en diende vooral als applausmachine voor het hoogste gezag. Om vooruit te komen in de samenleving was een partijlidmaatschap onontbeerlijk. Rusland veranderde in een ‘geleide democratie’, waarin formele democratische instellingen een autocratie moesten verhullen.

Vooralsnog is voor een groot deel van de Russen de afgelopen acht jaar het leven aanmerkelijk beter geworden. Hun land zelf is dankzij Poetin weer zelfbewust en assertief. En daar zijn ze hem zeer dankbaar voor. Poetins bewind heeft winnaars en verliezers opgeleverd. De winnaars zijn blij dat ze ongestoord naar het buitenland kunnen reizen en er contacten mogen hebben, wat in de Sovjet-Unie onmogelijk was. Als ze echt genoeg van Rusland hebben kunnen ze altijd over de grens hun heil zoeken. 

 

Overwinningsparade op het Rode Plein

 

 

 

Medvedev belooft vrijheid

Dmitri Medvedev beschouwt het als zijn ‘belangrijkste taak’ om de ‘burgerlijke en economische vrijheden’ in Rusland verder te ontwikkelen. ‘Mensenrechten en vrijheid zijn van het grootste belang voor onze samenleving en bepalend voor elke staatsactiviteit’.

De nieuwe en vorige Russische president, Medvedev (rechts) en Poetin, voor het Kremlin.

Met deze woorden begon Medvedev zijn presidentschap van Rusland, nadat hij in een korte, plechtige ceremonie in de vergulde Andrejevski Zaal van het Kremlin de eed had afgelegd. Direct daarna benoemde hij de uitgaande president Vladimir Poetin als nieuwe premier. Voor wie het nog niet begrepen had, waarschuwde Poetin nog eens dat de ‘huidige koers voor dit land, die zichzelf al bewezen heeft, voortgezet moet worden’.

Medvedev hamerde in zijn eerste presidentiële optreden op het verband tussen persoonlijke vrijheden, respect voor de wet en de economische ontwikkeling van het land. ‘Ik ga speciale aandacht schenken aan de fundamentele rol van de rechtspraak. We moeten het juridische nihilisme overwinnen, dat onze ontwikkeling en modernisering bemoeilijkt.’

Na zijn beëdiging volgde nog de ‘inzegening’ van het presidentschap door de Patriarch van Moskou Aleksej II. Medvedev beloofde hem ‘de speciale vertrouwensband’ tussen de staat en de orthodoxe kerk ‘verder te ontwikkelen’. Op zijn beurt peperde de kerkvorst de 42-jarige nieuwkomer in dat het belangrijk is om te denken aan het individu, maar dat een president ook de internationale status van Rusland moet versterken.

De vraag hoe het duo-leiderschap van Medvedev en Poetin in de praktijk zal werken, zal pas gaandeweg beantwoord worden. De benoemingen in Medvedevs eigen staf en van een nieuwe regering zullen de eerste aanwijzing geven over de bandbreedte waarbinnen Medvedev opereert.

Medvedev weet zich ‘geholpen’ door een man die zowel zijn mentor is als een behendig politicus – een kruising van Raspoetin en kardinaal Richelieu. De grote vraag is dus hoeveel ruimte Medvedev krijgt of verovert om de wet en ‘meer vrijheden’ tot pijlers van het nieuwe Rusland te maken. Onder Poetin eigende de staat zich belangrijke industrieën toe.

Sceptici geven Medvedev geen enkele kans. Poetin houdt als premier en als leider van Verenigd Rusland, de partij die in strak geregisseerde verkiezingen een monsterzege behaalde, veel ruimte om deze lijn te bewaken. Gleb Pavlovski, oud-adviseur van Jeltsin en Poetin, voorspelt dat Medvedev vast zal lopen op de ‘apparatsjiks’ om hem heen. ‘Die zullen hem vanaf het begin zand in de ogen strooien en hem belasten met tweederangsproblemen.’

Anderen zien wel kans op verandering. Is het wel mogelijk een stroman als president te hebben in een land waar de formele bevoegdheden van die functie zo groot zijn? En waar geen enkele aanleiding nodig is om op een lome namiddag je premier eens de laan uit te sturen?

Medvedev legt eed af als president Rusland

De nieuwe Russische president Dmitri Medvedev heeft vandaag de eed afgelegd in het Kremlin. Hij belooft meer “vrijheden”, maar zal zijn macht moeten delen met zijn voorganger Vladimir Poetin, die als nieuwe premier van Rusland veel voorrechten behoudt. Medvedev heeft Poetin kort na zijn aantreden benoemd tot premier van Rusland, aldus het Kremlin.

Nadat Medvedev trouw had gezworen aan de grondwet, tijdens een ceremonie in het Kremlin met 2.000 gasten, en zwoer om de vrijheden te verdedigen en het volk trouw te dienen, riep Medvedev op om “het juridisch nihilisme te overstijgen”. De man doelt daarmee op de corruptie die het land ondermijnt. 

“De belangrijkste taak is de ontwikkeling van de burgerlijke en economische vrijheden en de creatie van nieuwe mogelijkheden voor de zelfontplooiing van de burgers”, aldus de nieuwbakken president.

Medvedev is met zijn 42 jaar is de derde en jongste president van Rusland, na Boris Jeltsin (1991-1999) en Poetin (2000-2008). De nieuwe president vertegenwoordigt de nieuwe generatie, die na de val van het Sovjetunie aan een volwassen leven is begonnen. 

Net voor de eedaflegging van Medvedev verklaarde de uittredende Poetin dat hij zich als premier zal blijven laten gelden en dat hij “voor Rusland zal zorgen”. “Er zijn fouten gebeurd, maar we hebben ook enkele doorbraken gerealiseerd. Het is belangrijk om het gehele beleid voort te zetten”, aldus Poetins balans van zijn acht jaar in het Kremlin.

De nieuwe tandem Medvedev-Poetin zal snel zijn eerste vuurdoop kennen. Rusland kent momenteel een inflatie van 14 procent, wat de koopkracht in het land aantast. Het gemiddelde loon bedraagt er 16.000 roebel (440 euro).

In zijn nieuwe functie wordt Medvedev ook de nieuwe leider van het Russische leger en de baas van de buitenlandse politiek. Premier Poetin mag zijn zegje doen over de economische politiek en alles wat energie, gas en olie, aangaat. In vergelijking met de vorige regeringsleiders, die totaal ondergeschikt waren aan het Kremlin, heeft Poetin veel meer macht omdat hij ook aan het hoofd staat van de partij Verenigd Rusland (Jedinstvo Rossija – JR) en over een tweederdemeerderheid in het parlement beschikt. De aanstelling van Poetin moet morgen nog bevestigd worden door het parlement. De uittredende premier Viktor Zoebkov gaf het ontslag van zijn regering na de aanstelling van de nieuwe president. Het gaat hier enkel om een technische procedure.

Medvedev werd op 2 maart verkozen tot president, zonder evenwel serieuze concurrentie van andere kandidaten. Hij kreeg toen 70 procent van de stemmen na een campagne waarin “de continuïteit” van het beleid van Poetin centraal stond. 

Twee keer zoveel olie door Kaspische pijpleiding

Rusland en Kazachstan zijn overeengekomen om de capaciteit van een pijpleiding in de Kaspische regio te verdubbelen. De pijpleiding moet de olievelden van Centraal-Azië openstellen voor westerse markten.

De uitbreiding heeft plaats in twee etappes en moet in 2012 klaar zijn. De jaarlijkse capaciteit van de pijpleiding moet dan 67 miljoen ton bedragen. De pijpleiding van ruim 1.500 kilometer verbindt de belangrijke olievelden in het westen van Kazachstan met een Russische haven aan de Zwarte Zee, Novorossjisk.

Het is de enige door Rusland lopende pijpleiding die niet onder het Russische staatsbedrijf Transneft valt. Het Amerikaanse Chevron is het grootste oliebedrijf in het consortium dat de pijpleiding uitbaat.

Gorbatsjov vreest dat VS nieuwe Koude Oorlog lanceren

De laatste president van wijlen de Sovjetunie, Michail Gorbatsjov, vreest dat de Verenigde Staten een nieuwe koude oorlog zullen ontketenen als ze door hun plan uitvoeren om raketschilden in Oost- en Centraal-Europa te installeren. Dat zei de man die een serieus aandeel had in het beëindigen van de vorige koude oorlog (1945-1991) in een interview vandaag met de Britse krant Daily Telegraph. 

Volgens Gorbatsjov kan Rusland de houding van Washington, door zijn antiraketschild in Polen en Tsjechië te bouwen, niet aanvaarden. Washington verdedigt die beslissing doorte stellen dat het project een (louter defensief) antwoord moet bieden op de “dreiging” van schurkenstaten als Iran of Noord-Korea. 

Gorbatsjov denkt echter dat de Amerikaanse militaire inmenging in Oost-Europa, een regio die traditioneel onder Russische invloed staat/stond, bestemd is om heroplevend Rusland te bedwingen. 

“De VS kunnen niet tolereren dat iemand volledig onafhankelijk wordt van hun”, verklaart de ex-nummer één van de USSR in het interview. “Elke Amerikaanse president moet zijn oorlog hebben”, voegt hij eraan toe. 

“Wij zien hoe de VS hun militair budget goedkeuren en hoe de minister van Defensie zich engageert om de troepen te versterken in het geval van oorlog met China of met Rusland,” aldus Gorbatsjov. “Ik heb vaak het gevoel dat de VS een oorlog zoekt met de hele wereld. Als de raketschilden geïnstalleerd worden, betekent dat een vergevorderde bewapening. Dat is een gevaarlijk spel”. 

“Na de Koude oorlog hebben de Amerikanen (in 1991, nvdr) beloofd dat de NATO nooit de grenzen van Duitsland zou overschrijden. Nu is de helft van Centraal-Europa lid van die organisatie. Wat is gebeurd met hun beloftes?” vraagt de winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede zich openlijk af. 

“Dat is een bewijs dat we ze niet kunnen vertrouwen,” besluit hij. Volgens hem wordt de politiek van de Amerikaanse regering gestuurd door het gedachtegoed van het militair-industriële complex, waarvoor destijds reeds president Eisenhower waarschuwde in zijn afscheidsrede als president. 

Banken gokken op stijging waarde Russische roebel

Een aantal grote banken adviseert cliënten om Russische roebels in te slaan. Met de tip gokken de banken erop dat het opwaarderen van de munt het eerste is wat de kersverse president Dmitry Medvedev zal doen nadat hij deze week is beëdigd.

Merrill Lynch, Goldman Sachs en Deutsche Bank voorspellen een stijging van de waarde van de roebel van 4% in de volgende zes maanden, zo stelt persbureau Bloomberg na een inventarisatie. De banken gaan ervan uit dat de druk op de centrale bank zal toenemen om de munt op te waarderen en zo de hoge inflatie (13,3%) wat te temperen. Ook al betekent dat daardoor minder winst wordt gemaakt op de export van olie en gas, aangezien die veelal in dollars wordt afgerekend. De Amerikaanse munt wordt minder waard in roebels als die munt wordt opgewaardeerd.

De centrale bank voerde dit jaar al drie waardestijgingen door, in totaal werd de roebel daardoor 1,3% meer waard. Momenteel gaan er 36,7 roebels in een euro. Rusland is de grootste exporteur van energie en kende onder Vladimir Poetin sinds 2000 een economische groei van gemiddeld 7% per jaar. Volgens Merrill Lynch zal de economische groei dit jaar op 6,6% uitkomen.

Voor de 42-jarige Medvedev wordt de grootste uitdaging om die groei te continueren en tegelijkertijd de inflatie te beteugelen. Het opwaarderen van de munt kan de geldontwaarding weliswaar tegengaan, maar maakt de concurrentiepositie van Russische bedrijven ten opzichte van andere landen kwetsbaar.

Een goed voorbeeld van die spagaat is Rosneft, het grootste oliebedrijf van Rusland. De inflatie zorgt ervoor dat de kosten voor onder meer arbeid en materialen de pan uitrijzen. Aan de andere kant zal Rosneft onder de streep zeker last hebben van een opwaardering van de munt omdat de helft van de olie die het bedrijf produceert in dollars wordt verkocht. Overigens zal Poetin, die vanaf 8 mei minister-president is, de economie in zijn portefeuille hebben.

Alfacam brengt Russische presidentswissel in beeld

Alfacam, het Lintse televisiedienstenbedrijf, brengt samen met Ostankino de Russische presidentiële machtsoverdracht in beeld. Voor het gebeuren worden 66 HD-camera’s, drie regievoertuigen en een helikopter voor draadloze transmissie ingezet.

Volgens Gabriel Fehervari, ceo van Alfacam, werden nooit eerder zoveel middelen ingezet voor een evenement. Het gaat om meer middelen dan tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Athene in 2004. 

Op 7 mei volgt Dmitri Medvedev Vladimir Poetin op als president van de Russische Federatie. Die machtsoverdracht gaat gepaard met een ceremonie op en rond het Rode Plein en het Kremlin. Alfacam en EuroLinX, een spin-off van Alfacam en specialist in draadloze transmissie van HDTV-beelden, produceren de world feed van het evenement. De beelden die de twee Belgische bedrijven maken, worden ter beschikking gesteld van alle tv-stations ter wereld. 

Moeilijke tijden voor buitenlanders in Moskou

In de omgeving van Moskou zijn deze week drie Oezbeken “opgeruimd”. De politie en activisten hebben dit woensdag gezegd.

Onbekenden sneden in de nacht van dinsdag op woensdag in het dorp Ivakino de keel door van een 32-jarige Oezbeek. De twee andere Oezbeken, 23 en 30 jaar oud, kwamen op soortgelijke wijze om het leven. Hun lichamen werden woensdag gevonden op een bouwterrein in het dorp Jeskino. Russische ultranationalisten hebben het voornamelijk voorzien op immigranten uit voormalige sovjetrepublieken in de Kaukasus en Centraal-Azië.

De immigranten hebben in Rusland zowat dezelfde “functie” als bijvoorbeeld de Marokkanen, Algerijnen e.a. in Vlaanderen. Men kan hun situatie vergelijken. Deze immigranten in Rusland randen evenzo autochtone Russen aan. Het zijn niet allemaal lieverdjes. De criminaliteitscijfers worden in Rusland door de immigranten uit het Zuiden aangevoerd.

Enig verschil met West-Europa : Russen reageren op een inderdaad zeer extreme wijze tegen de immigratie en immigranten die het eigen volk aanranden en soms Russen vermoorden.

Dit laatste was het geval in Kodopoga. Honderden Russen kwamen de straat op nadat twee Russen door Tsjetsjenen waren vermoord. Na de “pogrom” moesten alle buitenlanders de regio verlaten wilden ze het overleven. In West-Europa gaat moord op een autochtoon gepaard met “marchen tegen zonloos geweld”. Alsof criminelen, van welke afkomst dan ook, zich laten beïnvloeden door “peace and love”-gedoe.

 

Vette opdracht Shell in zicht voor Siberiëgas

Nederlandse bedrijven als Shell en Gasunie zijn een stapje dichter bij de winning van gas bij het Siberische schiereiland Jamal. De Russische premier Zoebkov heeft Nederland gevraagd met een plan te komen om het gas uit de grond te halen. 

De Russische premier deed zijn verzoek gisteren tijdens een bezoek aan minister-president Balkenende. 

Bij het Siberische Jamal ligt een van de grootste Russische gasvoorraden, maar die is moeilijk te winnen. Rusland heeft de technologie niet, Nederlandse bedrijven wel. 

Ook andere landen proberen hun kennis aan Rusland te slijten. Als er al Nederlandse boren de drassige grond in gaan, zullen er nog heel wat jaren verstrijken, zegt Shell-baas Jeroen van der Veer. 

Hij was gisteren ook aanwezig bij het bezoek van Zoebkov aan Den Haag. In Jamal is nu nauwelijks infrastructuur aanwezig, zoals pijpleidingen en wegen, aldus de Shell-topman. Verder kan het volgens hem jaren duren voordat alle technische details zijn uitgewerkt.

De Russische vraag naar Nederlandse kennis komt niet uit de lucht vallen. Het kabinet wijst het Russische bewind van Poetin al geruime tijd op de kennis in Nederland over olie- en gaswinning. Premier Balkenende en minister Van der Hoeven hebben de afgelopen tijd gelobbyd voor een Nederlandse inbreng in Jamal. 

Het zijn niet alleen gas- en oliebedrijven die er geld kunnen verdienen, maar ook baggerbedrijven, omdat de grond er moerassig is. 

Shell haalt nu met het Russische staatsgasbedrijf Gazprom olie uit de bodem bij het Siberische Sachalin. Daar is vorig jaar nog veel om te doen geweest, omdat president Poetin besloot de eigendomsverhoudingen daar eigenhandig te veranderen. Het staatsbedrijf Gazprom kreeg via deze ingreep het grootste aandeel in dat gasveld, ten koste van westerse oliemaatschappijen.

Voor die onteigening kreeg Shell destijds een vergoeding, aldus een woordvoerder. ”En daar zijn we tevreden mee.”

DNA-test: resten kinderen tsaar gevonden

 

Botfragmenten die zijn gevonden in de buurt van Jekaterinenburg zijn afkomstig van twee kinderen van de laatste Russische tsaar, Nicolaas II. DNA-onderzoek van de botten heeft dit definitief uitgewezen. Het gaat om de resten van troonopvolger Alexej en zijn zusje Maria. Dit heeft de gouverneur van de Russische regio Sverdlovsk woensdag bekendgemaakt.

De botfragmenten werden vorig jaar door archeologen gevonden.

Nicolaas II deed in 1917, terwijl Rusland in de ban was van de revolutie, troonsafstand. Hij en zijn gezin werden opgepakt en in 1918 naar Jekaterinenburg in Siberië overgebracht. In een kleine kamer in de kelder van het huis waar ze werden vastgehouden werden Nicolaas, zijn vrouw Aleksandra en hun vijf kinderen door de bolsjewieken geëxecuteerd. De lijken werden in een vrachtwagen geladen en, volgens de meeste historici, in eerste instantie begraven in een mijnschacht.

In 1991, het jaar dat de Sovjet-Unie ineen stortte, werden de overblijfselen van Nicolaas, zijn vrouw en drie van de kinderen opgegraven en in 1998 herbegraven in Sint-Petersburg. Maar de overblijfselen van Alexej en Maria werden nog vermist.

 

Zenit verbluffend gemakkelijk langs Bayern München

Dick Advocaat staat met Zenit St.-Petersburg op de drempel van een tweede grote triomf. Nadat hij met zijn ploeg al Russisch kampioen was geworden, plaatste de ex-bondscoach van Oranje zich donderdagavond voor de finale van de UEFA Cup door Bayern München met liefst 4-0 van het gras te vegen.

Zelden liep Bayern München tegen zo’n pijnlijk verlies op. Want meer nog dan de cijfers maakte het wedstrijdverloop het klasseverschil duidelijk. Zenit kwam eigenlijk nooit in de problemen en controleerde het duel met snel, beweeglijk en doortastend voetbal.

Niet eerder lukte het Zenit St.-Petersburg zover te reiken in een internationaal toernooi. De eindstrijd is op 14 mei op het veld van Manchester City in Engeland. Aangenomen wordt dat bijna 20 duizend supporters de ploeg van Advocaat zullen volgen, een unicum en tekenend voor het enthousiasme dat het voetbal na de komst van ‘de kleine generaal’ in St.-Petersburg heeft losgemaakt.

De fraaie zege op Bayern werd bij Zenit overschaduwd door het verlies van Pavel Pogrebnjak. De Rus, met elf treffers de meest trefzekere speler in de UEFA Cup, lkreeg een kwartier voor tijd geel, nadat hij zijn elleboog in het gezicht van Bayern-verdediger Lucio had geplant. Hij is daardoor geschorst voor de finale tegen Rangers, dat gisteravond Fiorentina na strafschoppen uitschakelde. Rangers is de oude ploeg van Advocaat.

Bij de 1-1 in München hadden de Russen hun klasse al bewezen. Zenit speelde in Zuid-Duitsland met name in de tweede helft verbluffend goed. Op eigen veld scoorde de ploeg al na vier minuten, toen Pogrebnjak de bal uit een vrije trap verwoestend hard door de Duitse muur kogelde: 1-0.

Dat was het begin van een boeiend duel waarin Bayern weliswaar kansen kreeg via Ribéry, Toni en Klose, maar Zenit zijn uitgekiende, snelle combinaties in de 38ste minuut met een tweede treffer bekroonde. Zirianov rondde een vloeiende aanval af: 2-0.

Ook na rust kon de toekomstige Duitse kampioen geen moment duidelijk maken dat het gelijkwaardig was aan zijn soepel spelende opponent. Negen minuten na de hervatting kopte Fajzoelin een op maat gegeven voorzet keihard langs doelman Kahn: 3-0.

Hoewel Advocaat ook toen nog geregeld druk gebarend aan de zijlijn verscheen, moet hij geen twijfel meer hebben gehad. De eerste keer dat hij echter ontspannen glimlachte, was toen Pogrebnjak een voorzet van de Argentijn Dominguez in Zenits vierde treffer omzette: 4-0.

Tanks in Moskou

 

Oefenen voor 9 mei